Bravo:Co robiłyście przed powstaniem Pussycat Dolls i jak doszło do powstania grupy?

Nicole Scherzinger: Wcześniej nie miałyśmy życia (śmiech). Tak naprawdę to wszystkie działałyśmy w show-biznesie jako piosenkarki, tancerki albo aktorki - lub wszystko naraz. Pomysł na grupę powstał kilka lat temu w Hollywood, na Sunset Boulevard. Robiłyśmy przedstawienie dla różnych gwiazd, a naszym brakującym ogniwem okazała się Gwen Stefani. To dzięki niej dwa lata temu podpisałyśmy kontrakt z wytwórnią. A niedawno wydałyśmy naszą płytę “PCD”, nad którą pracowałyśmy półtorej roku.

BravoCzy między wami istnieje jakiś rodzaj chemii?

Jessica Sutta: Ja osobiście uważam, że tak. Nazywam to układanką - każda z nas ma inną osobowość i wzajemnie dopasowujemy się do siebie. To bardzo miłe z wami wszystkimi pracować. Myślę, że to wszystko bardzo dobrze działa.

Bravo:Przy waszej debiutanckiej płycie pomagali wam uznani producenci, jak m.in. Will.I.Am, Timbaland i Rich Harrison. Jakie to było dla was doświadczenie?

Nicole: To było wspaniałe móc pracować z takimi tuzami, jak właśnie Timbaland czy Will.I.Am z Black Eyed Peas, siedzieć obok nich w studiu. Chciałybyśmy za to bardzo podziękować naszej wytwórni, która w nas bardzo wierzy. Tak samo jak ci producenci, którzy otworzyli dla nas drzwi, choć jesteśmy młodym zespołem.
Zadebiutowałyśmy na 5. miejscu na amerykańskiej liście przebojów, z czego jesteśmy bardzo dumne. Za to też chciałybyśmy ogromnie podziękować tym producentom, a także innym artystom, którzy z nami pracowali, jak Busta Rhymes w “Don’t Cha”.

Bravo:W co włożyłyście najwięcej wysiłku przy nagrywaniu?

Nicole: Myślę, że w znalezienie odpowiedniego brzmienia dla Pussycat Dolls. Początki zespołu to przecież występy w kabarecie, a chciałyśmy, żeby to było świeże i modne brzmienie, które nadawałoby się do radia. Musiałyśmy sobie odpowiedzieć na pytania, co chcemy powiedzieć, komu i w jaki sposób.
I właśnie na to zeszło nam półtorej roku. Oczywiście w tym czasie bardzo ciężko pracowałyśmy.

Bravo:Czy macie swój ulubiony utwór pochodzący z płyty “PCD”?

Melody Thornton: Moim zawsze jest i będzie “Bite The Dust”.
Carmit Bachar: Mnie jest ciężko powiedzieć, bo lubię wszystkie! Ale chyba “Beep”.
Ashley Roberts: Ja także lubię “Beep”, ale zgadzam się z Melanie, że najlepszy jest “Bite The Dust”.
Nicole: Z kolei dla mnie ulubionym jest “Feelin’ Good”, ale lubię także “I Don’t Need A Man”.
Jessica: Powiem krótko: “Hot Stuff”!
Kimberly Wyatt: A ja “Wait A Minute”.

Bravo:Pierwszym singlem był utwór “Don’t Cha”. Opowiedzcie o tej piosence?

Nicole: Jestem bardzo dumna z tego utworu. “PSD” to nasz pierwszy album i jeszcze wielu rzeczy się uczymy. Ale to za sprawą tego utworu jesteśmy w tym miejscu. To nasza katapulta.
Nakręciliśmy do niego bardzo fajny teledysk. Miałyśmy przy nim sporo zabawy razem z Busta Rhymesem.

Bravo:Niektóre z was mają klasyczne wykształcenie muzyczne i taneczne. Czy to dodało jakiś nowy wymiar do waszego rodzaju popu?

Kimberly: Trenowałyśmy różne rodzaje tańca, dzięki czemu otwarłyśmy się także na różne rodzaje muzyki. W tańcu używa się swojego ciała jako instrumentu - można to robić w tańcu klasycznym, afrykańskim, hiphopowym czy balecie.

Bravo:Jeśli chodzi o wasze pochodzenie, to macie różne korzenie. Czy to dodaje jakiegoś specjalnego smaku waszej muzyce i występom?

Nicole: Jesteśmy prawdziwym tyglem!
Melody: Według mnie dodaje. Jestem Afro-Amerykanką o korzeniach meksykańskich. Moja mama tańczyła flamenco, a babcia śpiewała w zespołach mariachi. Dzięki temu mogę dodać nowe elementy do zespołu.
Carmit: Moja mama ma korzenie duńsko-chińskie, a tata jest z Izraela.
Ashley: A ja mam szwedzko-irlandzko-angielskie korzenie, z malutką domieszką krwi amerykańskich Indian.
Nicole: Ja z kolei jestem mieszanką hawajsko-filipińsko-rosyjską!
Jessica: Jestem Irlandko-Rosjanką!
Kimberly: A ja Niemką z innymi dodatkami, ale jakimi, to sama nie wiem (śmiech).
Nicole: Na pewno wkrótce się dowiemy!

Bravo:Jesteście pięknymi, seksownymi kobietami. Z jakimi reakcjami spotykacie się ze strony mężczyzn?

Nicole: Faceci są słodcy. Wprawdzie gdy jesteśmy w szóstkę, to czasami się nas boją. Mówią nawet o nas jak o gangu.

Bravo:Dziękuję za rozmowę.